استفاده‌ی ناسا از دستکش‌های وی آر

۲۱ تیر استفاده‌ی ناسا از دستکش‌های وی آر

ابزارهایی مانند کینکت شرکت مایکروسافت (به‌عنوان یک حسگر حرکتی) امکان ردیابی حرکات بدن انسان را فراهم می‌کند تا کاربران به واسطه‌ی آن بتوانند به  فضاهای مجازی راه یابند به شکلی که قبلا امکان آن وجود نداشت. حال این سوال مطرح است که آیا می‌توان موضوعات و اشیاء داخل این فضاها را احساس کرد؟

توماس زیمرمن کسی بود که در سال ۱۹۸۲ اولین دستکش داده‌ای را ساخت که بعدها به‌عنوان یکی از ابزارهای واقعیت مجازی در شرکت VPL Research توسعه پیدا کرد. در حال حاضر به این وسایل پوشیدنی دستکش‌های وی‌ آر گفته می‌شوند و با وجود گذشت این سال‌ها هنوز نتوانسته‌اند به سطح بالایی از کیفیت ارتقاء پیدا کنند.

در حال حاضر شرکت‌هایی مانند منس وی آر ، نرودیجیتال و یا ویرچواکس نمونه‌هایی را با ویژگی‌های تقریبا مشابه تولید می‌کنند. بعضی از این ویژگی‌ها  شامل موارد زیر است:

– ردیابی کامل تمامی انگشت‌ها که به‌طور معمول برای هر انگشت دو حس‌گر حرکتی در نظر گرفته می‌شود. در ضمن یک حس‌گر جداگانه جهت محاسبه‌ی چرخش در انگشت شست در دستکش تعبیه می‌شود.
– بکارگیری یک حس‌گر ۹DOF در این دستکش‌ها که خود ترکیبی از سه حس‌گر شتاب‌سنج، ژیروسکوپ و مغناطیس‌سنج‌ است.
– بی‌سیم بودن با زمان تاخیر پایین‌تر از ۵ میلی‌ثانیه که در آن وقفه‌های بین حرکات برای کاربر غیرقابل تشخیص هستند.
– به‌طور معمول در این دستکش‌ها موتورهای ارتعاشی جاسازی شده است تا بازخوردهای لمسی در محیط به کاربر منتقل شوند، به این معنی که وقتی کاربر عملی را انجام می‌دهد آن را در پشت دست خود حس می‌کند.
– عمر باطری این دستکش‌ها در حدود ۸ ساعت است که برای تجربه‌ی یک بازی و یا محتوای واقعیت مجازی کافی به نظر می‌رسد.
– دستکش‌های وی آر از امکانات سخت‌افزای بسیار کمتری نسبت به هدست‌ها استفاده می‌کنند.

یکی از شرکت‌هایی که اخیرا مورد توجه سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا یا به اختصار ناسا قرار گرفته شرکت منس وی آر در کشور هلند است. ناسا از دستکش‌های وی آر این شرکت جهت اجرای آزمایش‌هایی استفاده کرده است که هدف آن‌ها آموزش فضانوردان در یک محیط واقعیت ترکیبی جهت آماده‌سازی آن‌ها برای حضور در ایستگاه فضایی بین‌المللی است. در این سری از آزمایش‌ها ناسا با بازسازی ایستگاه فضایی بین‌المللی و انطباق آن با محیط واقعیت مجازی سعی داشت محیط آموزشی واقعی‌تری را برای فضانوردانش فراهم کند.

در ویدئوی زیر محیط مجازی ایستگاه فضایی بین‌المللی در موتور بازی مشهور آنریل نسخه‌ی ۴ شبیه‌سازی شده است و در آن وظیفه‌ی محاسبات داینامیک و تعامل با اشیاء را نیز موتور انویدیا فیزیک اکس بر عهده داشته است.

اگر چه تکنولوژی ساخت این نوع از وسایل بسیار پیشرفت کرده اما هزینه‌ی تهیه‌ی آن‌ها از چند هزار دلار به حدود ۲۰۰ دلار کاهش پیدا کرده است که این خود موجب می‌شود کاربران متوسط نیز امکان استفاده از آن‌ها را داشته باشند و در کنار پتانسیل استفاده از این وسایل در اجرای پروژه‌های تجربه‌ی و تحقیقی، محتوای واقعیت مجازی نیز از غنای بیشتری برخوردار شود.

 

برای شروع،درخواست مشاوره دهید


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/c1sys/domains/c1sys.com/public_html/wp-content/plugins/persian-gravity-forms/includes/class-multipage-navigation.php on line ۲۴

مدت زمان طراحی سایت شخصی مطابق با نیاز های شما متغییر می باشد ولی حداقل ۳۰ روز کاری می باشد.

Facebookgoogle_pluspinterestlinkedin
بدون نظر

نظر شما چیست؟

c1
Show Buttons
Hide Buttons